Daha 25 yaşındayım ve tek hayat bana az geliyor desem ne demek istediğimi anlar mısınız? Eğer benim gibi hissettiyseniz anlarsınız sanırım ancak.
Sanırım çok kitap okuduğumdan ve kendimi kitaplara hep fazla kaptırdığımdan bir sürü hayat yaşayabilme olayı bana çok aşinadır. O kitabın kahramanı sayesinde bir sürü maceraya atılıp, bir sürü aşk yaşayıp bir sürü olay atlatırım kendimi bildim bileli.
Bu hayal dünyasını geliştiren süper bir şey gibi durabilir ama değil. Çünkü yetmemeye başlıyor kitaptaki kahramanla yaşamak. Kendi hayatında ancak tek bir öykünün olması moralini bozuyor.Ne biliyim böyle iki yol çıkıyor ya karşına bazen hayatta.Seç birini diyorlar,istiyorum ki birini seçip yaşadıktan sonra dönüp öbürünü de yaşayım onu da görüyüm.O diğer yoldan mahrum kalmak benim hayatta bişeyler mi kaçırıyorum duygusunu yaşamama neden oluyor.Hep bir aklım başka yerlerde kalmış oluyor.Hep yaşayamadığım hayatları merak ediyorum.Geçmişte takılı kalmaktan başka bir şey bu.Keşke diğer yolu seçseydim değil aklımdaki.Acaba diğer yolu seçseydim şu an ne oluyor olcaktı aklımdaki soru.Anı yaşa diyorlar ya hep.Ben başka andaki Simgeyi merak ediyorum işte.
Eğer kelebek etkisindeki gibi paralel evren falan gibi fantastik şeyler varsa ilk beni gönderinde öğreniyim içim rahat etsin bir huzura eriyim.
