Bazen cevaplarını bulamadığım sorular soruyorum kendime.Sonra da küçük bir kız çocuğuymuşum gibi azarlıyorum kendimi gene mi bilmiyorsun niye bilmiyorsun diye.
İşte gene böyle aklıma takılan bir soru var bu aralar.
Hayat bir oyun mu?
Kendimizle, karşımızdakiyle durmadan bıkmadan oynadığımız…
Peki oyunsa eğer bu oyunda kazanan kaybeden var mı gerçekten?
Tüm kurduğumuz tuzaklar, kurduğumuz planlar, haklı olmak için yaptığımız hesaplar oyunun parçası mı?
Kırmızı tuttum kuralları ben koycam desem dinlerler mi beni?
Ben sıkıldım oynamıycam, verin topumu eve gidiyorum ben desem…beni dışlarlar mı?
Peki oyun yoksa aslında biz sıkılmamak için ortaya çıkartıp oynadıysak,şimdi de unuttuysak bizim yarattığımızı,bizim ortadan kaldırabileceğimizi..böyle zoraki gönüllüler olarak oynuyorsak hala ,hatırlayan çıkar mı gerçeği,kurtarır mı kahramanımız bizi bu çarktan?
Yoksa kahramanlar da sadece masallarda mı,bizim kahramanımız sadece biz mi olabiliriz?
Amigdala:(Latince: corpus amygdaloideum) beynin medial temporal lobunun derinlerinde yerleşen nöronların oluşturduğu badem şeklindeki beyin bölümü. Duygusal hafıza ve duygusal tepkilerin oluşmasındaki primer role sahip bölge.
hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 Mayıs 2012 Cuma
27 Mart 2012 Salı
Paralel Evren

Daha 25 yaşındayım ve tek hayat bana az geliyor desem ne demek istediğimi anlar mısınız? Eğer benim gibi hissettiyseniz anlarsınız sanırım ancak.
Sanırım çok kitap okuduğumdan ve kendimi kitaplara hep fazla kaptırdığımdan bir sürü hayat yaşayabilme olayı bana çok aşinadır. O kitabın kahramanı sayesinde bir sürü maceraya atılıp, bir sürü aşk yaşayıp bir sürü olay atlatırım kendimi bildim bileli.
Bu hayal dünyasını geliştiren süper bir şey gibi durabilir ama değil. Çünkü yetmemeye başlıyor kitaptaki kahramanla yaşamak. Kendi hayatında ancak tek bir öykünün olması moralini bozuyor.Ne biliyim böyle iki yol çıkıyor ya karşına bazen hayatta.Seç birini diyorlar,istiyorum ki birini seçip yaşadıktan sonra dönüp öbürünü de yaşayım onu da görüyüm.O diğer yoldan mahrum kalmak benim hayatta bişeyler mi kaçırıyorum duygusunu yaşamama neden oluyor.Hep bir aklım başka yerlerde kalmış oluyor.Hep yaşayamadığım hayatları merak ediyorum.Geçmişte takılı kalmaktan başka bir şey bu.Keşke diğer yolu seçseydim değil aklımdaki.Acaba diğer yolu seçseydim şu an ne oluyor olcaktı aklımdaki soru.Anı yaşa diyorlar ya hep.Ben başka andaki Simgeyi merak ediyorum işte.
Eğer kelebek etkisindeki gibi paralel evren falan gibi fantastik şeyler varsa ilk beni gönderinde öğreniyim içim rahat etsin bir huzura eriyim.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
